l

Hoi! Ik ben Lisette en deel hier wat momenten uit mijn leven met je. Ik werk als purser bij een nederlandse airline.
Ik maak nog wel eens een blundertje en ben niet te beroerd om ook die te delen.

Beveiliging van het koningshuis.

En ja hoor, we hebben weer een lekker relletje op de nederlandse t.v. Liet Umberto al een keer zien dat het "vliegtuig van de koningin" zo te benaderen was (dit vliegtuig heeft nu permanente bewaking), dit keer gaat hij laten zien dat de beveiliging van het koningshuis aan alle kanten lekt.

Ik geloof dat best. Wat ik me afvraag echter is of beveiliging van wat of wie dan ook ooit waterdicht kan zijn?

Duizenden liters deo, water, frisdrank etc. zijn op Schiphol in containers verdwenen omdat er 1x geprobeerd is met explosieve vloeistoffen het vliegtuig te betreden door een stel terroristen.
Maar als "de terroristen" het vliegtuig op willen blazen zullen ze dan niet inventief genoeg zijn om weer wat anders te verzinnen? Ik denk van wel!

Lachen om WA

De laatste tijd frons ik mijn wenkbrauwen wanneer ik onze kroonprins WA zie. Het huis in Mozambique dat er persé moet komen vind ik discutabel en valt me een beetje tegen van onze toekomstige koning.

Vandaag echter heeft hij me doen schaterlachen!
Tijdens een speech in Mexico zei hij, in het spaans, het volgende:
"Een slapende garnaal gaat naar de kloten."

Foutje van de vertaler.

De mexicaanse toehoorders beginnen hard te lachen en WA kijkt even niet begrijpend omhoog.

En ik krijg de slappe lach. Ik hou zo van dit soort genante situaties. Vooral als het een ander overkomt.

MRI

Okay, even snel vertellen over mijn MRI want jullie vroegen er allemaal zo lief naar.

Durfde er dus vorige keer niet in en zou nu met een roesje gaan.
Pilletje zou na een half uur werken. Nou, niet bij mij. Klaarwakker lag ik in het ziekenhuisbed. Werd steeds zenuwachtiger dat ik niet wegzakte.
Na overleg met specialist kreeg ik een dubbele dosis.
"Nu ben je zo weg hoor" zei de verpleegster.
NOT!

En toen was het moment daar en moest ik dat mega enge apparaat in. Tranen met tuiten.
Helemaal toen ik er achter kwam dat de kap die ik over mijn hoofd kreeg veel enger was dan die van de vorige keer.
Daar had ik eventueel zelf nog uit kunnen kruipen maar deze sloot af om de nek en ik kon hem niet eens zelf openen. Daar kon ik niet bij.
Dus voelde ik me een soort Hannibal Lector die van de verpleging (heel lieve luitjes overigens) afhankelijk was voor zijn vrijheid.

Huilend erin. Lang uitademen, naar de tip van één van de verpleegkundigen en seconden/minuten tellen om mezelf af te leiden.
En dan denken, ben ik nu bij minuut 2 of 3? Toch de invloed van de pillen? Of zenuwen?

Na 16 minuten mocht ik eruit. Pffffffffffffffff...........wat een opluchting.

En toen weer terug op zaal om bij te komen van mijn roes. Roes? Roes? Welke roes. Ik zat vol adrenaline van blijdschap dat ik het gehad had.

Na een uur gaf de allerliefste verpleegster ooit toe en als ik normaal over de gang kon wandelen mocht ik naar huis.
Nou, geen probleem hoor!
Na haar heel hartelijk bedankt te hebben voor alle lieve steun gingen moeders en ik naar huis.

Eerst even snel boodschappen doen en toen even lekker gaan zitten op de bank.

Je raadt het al....................ik viel in slaap en heb tot de volgende ochtend geslapen.

Nou maar hopen dat ze de oorzaak van mijn oorsuizingen vinden en dat ik zo snel mogelijk weer kan vliegen want mijn ogen zijn nog net niet vierkant van al dat computerwerk op kantoor.

Bedankt voor al jullie medeleven!

De oplossing van een levensgroot probleem

Okay, okay, ik verwaarloos mijn weblog! Ik geef het toe.
En ook nu maak ik me er even makkelijk vanaf met onderstaande copy-paste.

Degene die dit stuk heeft geschreven verdient de Nobelprijs voor de Vrede.
Vrede tussen man en vrouw in dit geval.

2-daagse CURSUS VOOR MANNEN

Alleen toegankelijk voor mannen!
Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen, zal
elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren.
De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:

DAG 1


HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER
Stappenplan en diavoorstelling

TOILETROLLEN- GROEIEN ZE VANZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie

VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
Oefenen met verschillende soorten
wasmanden (visualisatietraining)

IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ FILEPARKEERT?
Rij-simulator

DE AFSTANDSBEDIENING
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen

HOE KAN JE DINGEN VINDEN
Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele
huis overhoop te halen.
Open forum

DAG 2

LEGE MELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENBAK?
Groepsdiscussie en rollenspel

BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
PowerPoint presentatie

ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde

DE VAAT/ SERVIESGOED: VLIEGEN ZE ZELF NAAR HET AANRECHT/ AFWASMACHINE?
Debat met enkele experts

BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER
Praktijkles en rollenspel

HET IDEALE WINKELMAATJE ZIJN
Ontspanningsoefeningen, meditatie en
ademhalingstechnieken

BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN & BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
Neem agenda / PDA mee naar de cursus

LOSLATEN: ERMEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT
Persoonlijke begeleiding mogelijk

Stuur dit zo snel mogelijk door, des te sneller kunnen we starten!

Reclame

Een goede reclame blijft hangen. Vanwege een grappig filmpje bijvoorbeeld.

Of vanwege een goede jingle. Zo'n liedje dat je de hele dag blijft zingen
Er is zo'n reclame met zo'n jingle!!! De godsganselijke dag zit  het in mijn hoofd.
Ik betrap me er meerdere malen per dag op dat ik het zing. Gek word ik ervan! Maar ik kan er niks aan doen. Hoe hard ik het ook probeer te vergeten, ik blijf het neuriën en zingen.

Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!

Ik zal je één ding beloven.
Mocht ik je één deze dagen tegenkomen, bij je op de koffie komen, met je werken of met je bellen, dan zal ik heel hard mijn best doen om het niet te zingen of neuriën zodat jij er ook niet mee besmet wordt.

Eerlijk waar, ik pizzabeloof je dat!

Ik leef nog!

Ja, ja, ik ben er nog! Wat ik nooit voor mogelijk had gehouden gebeurde toch. Van de ene op de andere dag vond ik dit weblog niet meer interessant en had absoluut geen zin meer om het bij te houden.

De boosdoener is mijn nieuwe verslaving. Scrappen. En dan wel met kaarten maken en hier en daar een canvas of doosje.
En ook daar heb ik een weblog van gemaakt.
Deze verslaving slokt zo'n beetje al mijn vrije tijd op.

Verder ben ik nog gewoon met de dagelijkse dingen bezig zoals altijd.

Ik ben Obamaddicted geworden. Is dat woord al eerder gebruikt? Anders wil ik de rechten even claimen.
Alles wat van die man op het nieuws komt verslind ik.

Ik vlieg nog vrolijk van hot naar her. Nee, nog geen stationeringen in het verschiet maar wel een paar dagen op het strand van het Hilton in Hurgada mogen liggen met nepstrand en alles.
Hoezo nepstrand hoor ik je vragen. Nou, aangelegder dan deze kan gewoon niet. Als we het zand wegveegden met onze handen troffen we beton aan, hahahahaha.
Ik zou er mijn vakantie niet willen houden maar voor 2 dagen was het zeer relaxed en luxe.

Verder is er bij ons in de wijk een zielig vermagerd katje aan komen lopen dat niet om aan te zien was en dat hebben we met heel de buurt opgekalefaterd en er weer een nieuw huisje voor gevonden.
De dierenartskosten hebben we met alle buren gedeeld. Wat een wijk hé?

Grappig is wel dat wij dachten, na een "nauwkeurige" inspectie van mij en Odette, dat het een meisje was.
Ze had toen al de naam Japie gekregen dus ze bleef Japie, gewoonweg omdat dat er niet meer uit te slaan was bij ons.
Bovendien maakte het ook geen ruk uit want Japie is zo doof als een kwartel en luistert toch niet.
Gelukkig vonden we een superlief stel uit Waddinxveen die Japie liefdevol heeft opgenomen en heeft hernoemd. Zoey heette de dame nu.
Enfin, Japie/Zoey is gisteren met zijn nieuwe eigenaars bij de dierenarts geweest en die constateerde dat Japie een gecastreerd mannetje is.
Zoey heet nu weer gewoon Japie, hihi!

Mijn arme kleine Macho is allergisch voor iets en heeft nu kale plekken op zijn kop die ik met een goedje moet behandelen.

Kleine Chica geniet van het feit dat de temperaturen zo lang goed blijven en is heel veel buiten.
Ze heeft een mooi nieuw rose bandje om. Het heeft me 5 dagen gekost om deze om te krijgen.
Anderhalve dag is ze niet meer binnen geweest.
Toen ze weer binnenkwam rende ze elke keer weg als ik haar wilde aaien. Madame was boos.
Dat is gelukkig allang weer over en ze kruipt nog graag tegen me aan 's nachts op bed.

Verder geloof ik geen schokkende of niewswaardige feiten.
Ik zal proberen af en toen terug te komen hier en wat vaker op jullie blogs langs te komen.

Liefs Lisette

My kind of stess

Frozen Crabs & the Blonde Stewardess

A lawyer boarded an airplane in New Orleans with a box of frozen crabs and asked a blonde stewardess to take care of them for him.

She took the box and promised to put it in the crew's refrigerator. He advised her that he was holding her personally responsible for them staying frozen, mentioning in a very haughty manner that he was a lawyer and proceeded to rant at her about what would happen if she let them thaw out.

Needless to say, she was annoyed by his behaviour.

Shortly before landing in New York, she used the intercom to announce to the entire cabin, "Would the gentleman who gave me the crabs in New Orleans, please raise your hand?"

Not one hand went up ... so she took them home and ate the lot.

Two lessons here:

1.Lawyers aren't as smart as they think they are.

2.Blondes aren't as dumb as most folks think.

Wacko Jaco en de Heartattacko

Even een copy-paste van mijn reactie op Peter zijn log met de grappige titel Wacko Jacko en de heartattacko:

"Mijn eerste reactie was: "Ach, misschien voor iedereen wel beter zo."
En daarmee bedoel ik zowel voor hem als voor de wereld (denk kleine kinderen).
Maar blijkbaar is de rest van de wereld het daar niet mee eens.
Vijftien jaar hoor je niks meer over hem en nu wordt er overal om mij heen geroepen "the king of pop" en "ach en wee".
Ikke nie snappe nie."

Mijn nieuwe motto is..........

Wat is jouw levensmotto?

De toppers/een blundertje

Wat was het weer een feest! De Toppers! En als ik al twijfels had over Jeroen dan zijn deze nu echt helemaal weg.
Helemaal toen hij ook nog eens 3 zoenen gaf aan zwakbegaafde vrouw naast me die al uren probeerde 3 stoffen bloemen aan één van de Toppers af te geven.
Hij zag haar en stopte even snel om haar te zoenen en de bloemen aan te pakken, midden in de show. Kijk, dan ben je een Topper.

Maar even terug naar eerder op de dag.
Omdat we vrij vroeg aanwezig waren had ik nog ruimschoots de tijd om een blundertje te maken.
Buiten de Arena is het al één groot feest in de uren voorafgaand aan de show en wij aten, dronken en zongen mee met de muziek van Radio 10 gold.
Dan moet je natuurlijk, als vrouw met een zwakke blaas zijnde, op een gegeven moment naar het toilet maar daar was in voorzien door van die bouwtoiletten. Je kent ze wel, Dixo toiletten of Boels.
Sylvia en ik staan in de rij en het toilet waar wij voor in de rij staan gaat ineens heftig op en neer.
"Ze zal toch niet opgesloten zitten?" vraagt de vrouw voor ons.
Wij weten het ook niet.
Misschien staat het toilet gewoon niet zo stabiel?
Als de vrouw voor ons aan de buurt is roept ze haar man en zegt dat hij voor de deur moet blijven staan want dan hoort hij haar roepen als ze opgesloten zit.
De man gaat staan en zodra de deur van het toilet dichtgaat loopt hij doodgemoedereerd weg.
En dan gebeurt het. Het toilet staat te shaken en te trillen.
Ik bedenk mezelf geen moment en trek keihard aan de deur.
Die gaat verbazingwekkend makkelijk open en ........................... daar staat ze, hangend boven de wc met haar onderbroek op de knieën.
Ik sla snel de deur weer dicht en schaam me diep! Zucht, heb ik dat weer?

Naast ons in de rij staat een grote groep meiden die allemaal een zilveren pruik dragen.
Elke keer als één van de dames op het toilet zit (of er boven hangt) gaan ze er om heen staan met zijn allen en schudden het hokje hard op en neer.
Erg komisch allemaal.

Als Sylvia op ons instabiele toilet zit vraag ik of ze deze niet even recht kunnen zetten.
Zonder enige aarzeling schuiven ze gezamenlijk het toilet een stukje op.
Dat was ff schrikken voor arme Sylvia.

Maar ik lag in een stuip.